و پس از سه روز به من خبر داد كه امام عليه السلام براى على بن الحسين دعا فرموده و در آيندهء نزديك او را پسرى مبارك زاده شود كه خداوند عزوجل بواسطهء آن پسر او را بهره مند سازد ، و پس از او نيز فرزندان ديگرى به وى عطا گردد . و همچنين از شيخ الطائفه و نجاشى - رحمهما الله - نيز شبيه قضيهء بالا نقل شده است . آنچه گذشت سخنان بزرگان و دانشمندان در مورد تاريخ ولادت آن بزرگوار بوده و اولين روايت را خود او كه نسبت بخويشتن آگاه تر از ديگران است نقل كرده بود ، از همهء اينها نتيجه گيرى مىشود كه ولادت آن بزرگوار بعد از سال 305 بوده ، و چه نيكو ولادتى و نيكوتر مولودى بوده است كه بدعاى امام زمان عليه السلام زاده شد ، سود او و خير و بركتش همهء مردمان را فرا گرفت و به همين لحاظ بود كه شيخ بزرگوار ( صدوق ) همواره افتخار ميكرد و ميفرمود : من بدعاى امام زمان عليه السلام زاده شدم ، و نيز مىگفت : چه بسيار اتفاق مىافتد كه وقتى ابو جعفر محمد بن على الأسود ( راوى قضيهء تولد ) مرا مىديد كه به چه پشتكارى به مجالس استادمان محمد بن احمد بن الوليد - رحمه الله - رفت و آمد مىكنيم و نسبت بفراگيرى كتابهاى علمى و حفظ آنها اشتياق نشان مىدهم ، ميگفت : عجب نيست كه چنين رغبت و اشتياقى در علم و دانش داشته باشى ، زيرا كه تو بدعاى امام زمان عليه السلام زاده شده اى ! وفات مؤلف و آرامگاه او او در سال 381 هجرى قمرى در حالى كه بيش از هفتاد سال از عمر پر ثمرش مىگذشت چشم او جهان فرو بست ، آرامگاه او در شهر رى بفاصلهء كوتاهى از مرقد حضرت عبد العظيم حسنى - رضى الله عنه - و در كنار باغ طغرل در باغچهء مصفّائى قرار گرفته ، و داراى بقعه و بارگاهى است كه در عين سادگى ، از شكوهى روحانى برخودار است و مردم به زيارت آنجا رفته و بدان تبرك مىجويند . ظهور كرامتى از آن بارگاه : در سال 1238 هجرى كه بدستور فتحعلى شاه قاجار بارگاه آن بزرگوار را تجديد بنا مىنمودند ، سبب ظهور كرامتى گرديد كه گتفگوى آن در ميان مردم دهان به دهان گشته و براى شاه و امراء و دولتمردان او به ثبوت رسيد . تفصيل ماجرا را پاره اى از بزرگان همچون